ანეკდოტები
ვიცინოთ ერთად
ანეკდოტები
ვიცინოთ ერთად
| ქალი და მამაკაცი |
ვიცინოთ ერთად
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები
ანეკდოტები
– გედეირევი, ბუჯო, აქანა! რო დოუფიქრდე, ამ უფულობამ და გაჭირვებამ თლა პირუტყვად გადააქცია ეს ხალხი!
– რა იყო, აღარ იტყვი?
– გამევედი რესტორანიდან წუხელ, არ იყო ძაან გვიან... მოვდივარ ჩემთვის ნელ–ნელა ჩაფიქრებული და... ვინცხა დეგენერატმა ყურზე არ დამაბიჯა ფეხი, ბუჯო?!
* * *
– მე, ძმაო, მამაჩემმა ჭკუა დამიტოვა ანდერძით.
– მერე, რატომ არ გადმოგცეს?
* * *
– სეროჟ, შენი ცოლი ბრაზიანია?
– ვაა, მითამ სვანი რატო უნდა შამერთო?! ბრაზიანი კი არა, ნასტაიაშჩი სარქისიანია.
* * *
– ექიმო, ავარიის შემდეგ ფეხი თქვენ მიმაკერეთ?
– დიახ, რაშია საქმე?
– მერე, ასე შეიძლება? ჯერ ერთი, მარცხენაა, მეორეც, მე ასეთი ტუფლი არ მეცვა, ჩემი შავი იყო.
* * *
– მამა, აი, გაიცანი ჩემი საცოლე მზია.
– მაგი რომელია?
– გახსოვს, ტოპმოდელი როა? ტელევიზორში რო დაგანახვე?
– უი, გამახსენდა... ბოდიში, ბიძიკო, ჩაცმული ძაან ძნელი საცნობი ხარ.
* * *
12–ჯერ გათხოვილი და გამოთხოვილი ფოთოლა ქვრივ ილიკოს შეუჩნდა:
– ერთ გამოცანას გეტყვი, თუ გამოიცნობ, სამუდამოდ შენი გავხდები. თეთრია, ცხელ წყალში ყრიან და წყალს ატკბობს. რა არის?
– ტრაქტორი!
– სწორია!
* * *
– ბაღნებო, – ამბობს სოფლის მასწავლებელი, – ჩვენ ვისწავლეთ თვლა ორმოცამდე. აბა, შენგელია, მითხარი, ორმოცის მერე რა მოდის?
– ალბათ წლისთავი.
* * *
– "პრიმა" გაქვენ?
– კი, რა ნომერი გინდა?
– რა მნიშვნელობა აქვს, კი არ უნდა ჩევიცა, შე კაცო, მოსაწევად მინდა.
* * *
– რა კლასი შემხვდა, რა კლასი! – ქოთქოთებს მასწავლებელი.
– რაია ამნაირი?
– თუ სადმე ოთხფეხი იყო, ყველა იმ გვარის რაფრა შეიყარა მაინც?! მელაძე, მგელაძე, ტურაშვილი, კურდღელაშვილი და ხო, ის კიდო – კვერნაძე.
– ფრთხილად იყავი, ფრთხილად, არ შეგჭამონ!
– არ ჩოუვათ ფეხი, ლომიძე ვარ მე!
* * *
ორი გურული ხვდება ერთმანეთს:
– რა ამინდებია თქვენკენ?
– აუუ, ჩვენკენ იმფერი სიცხეებია, ძამა, ქათმები მოხარშულ კვერცხებს დებენ პირდაპირ!
– სიცხე შენ ჩვენკენ უნდა ნახო. ქათმები ხო გადეიწვა ბუმბულიანად, ძროხებს ხომ რძე ჯიქანში გაუფხვნილდათ, მაგრამ ხეები არიან ცუდ დღეში – ძაღლებს ეხვეწებიან, მოგვაფსი, რა იქნებაო...
* * *
ტყუპ ძმებს აივანზე სძინავთ. შუაღამეზე ერთი მეორეს აღვიძებს.
– რა გინდა, ბიჭო?
– ძაან გლახა სიზმარი ვნახე. წამო, სახლში შევიდეთ და იქ დავიძინოთ.
– რაშია საქმე, აღარ იტყვი?
– მესიზმრა, ვითომ ჩვენი მეზობლის ძროხამ ტყუპი ხბო გააჩინა და ჩვენ არ დაგვაბრალონ.
* * *
ხიდან ჩამოვარდნილ ოსს სასწრაფოს ექიმი სინჯავს.
– ხელები მთელია... ფეხებიც... თავიც მთელი უნდა იყოს, თუ არ ვცდები.
– კი, თავი ალ გატყდომილა! – ამოისლუკუნა ოსმა.
– აბა, მითხარი, ხიდან რომ გადმოვარდი, გონება ხომ არ დაკარგე?
– იცი, ლა, ექიმო, მე მგონი, ლოცა ხეზე ავდიოდი, წკუა და გონება მასინ დავკალგე...
* * *
ოსი ჩინგიზა ქალს აბამს.
– მანქანას მიყიდი? – ეკითხება ქალი.
– გიკიდი, მა!
– ქურქსაც მიყიდი?
– აბა ლა!
– ქოლგას?
– ვაა, ქოლგის ფული დამლჩება, ლო?!
* * *
– როგორც გატყობ, ჩემთან სამუშაოს სათხოვნელად მოხვედი.
– გამოიცანი.
– რაკი ასეა, გამოიარე ასე 8–10 წლის შემდეგ.
– სადილობამდე თუ ნასადილევს?
* * *
ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ექიმი შემოვლაზეა. დაადგა ერთ გიჟს:
– შენ ნაპოლეონი ხარ?
– როგორ გეკადრებათ, ექიმო! მე გამომძიებელი ვარ და ვიძიებ, აქ მყოფი შვიდი ნაპოლეონიდან რომელია ნამდვილი.
* * *
– დიდუუ, რა სიცხეა კაცო, დავიწვი! 45 გრადუსია ჩრდილში.
– მერე რას იკლავ თავს ამ ჩრდილში, გადი მზეზე!
* * *
სამხატვრო გამოფენაზე მხატვარს ეკითხებიან:
– რა არის ეს წითელი ტილო?
– ესაა ებრაელების გადასვლა წითელ ზღვაზე.
– ფარაონის მეომრები სად არიან?
– უკვე დაიხრჩვნენ, ბატონო.
– კი მაგრამ, ებრაელები მაინც სადღა არიან?
– გადავიდნენ უკვე.
* * *
სამი მეთევზე ჩვეულებრივად აბოლებს ერთმანეთს:
– გუშინ ლოქო დავიჭირე, 86 კილოს იწონიდა, – ამბობს პირველი.
– ეგ რაა, ჩემს ანკესს ოქროს შანდალი ამოჰყვა, – ამბობს მეორე, – თანაც, გინდ დაიჯერეთ, გინდა არა და ექვსივე სანთელი ენთო, კაცო! ვინ მოუკიდა ნეტავ წყალში?
– მე, – ამბობს მესამე.
– რა იყო, აღარ იტყვი?
– გამევედი რესტორანიდან წუხელ, არ იყო ძაან გვიან... მოვდივარ ჩემთვის ნელ–ნელა ჩაფიქრებული და... ვინცხა დეგენერატმა ყურზე არ დამაბიჯა ფეხი, ბუჯო?!
* * *
– მე, ძმაო, მამაჩემმა ჭკუა დამიტოვა ანდერძით.
– მერე, რატომ არ გადმოგცეს?
* * *
– სეროჟ, შენი ცოლი ბრაზიანია?
– ვაა, მითამ სვანი რატო უნდა შამერთო?! ბრაზიანი კი არა, ნასტაიაშჩი სარქისიანია.
* * *
– ექიმო, ავარიის შემდეგ ფეხი თქვენ მიმაკერეთ?
– დიახ, რაშია საქმე?
– მერე, ასე შეიძლება? ჯერ ერთი, მარცხენაა, მეორეც, მე ასეთი ტუფლი არ მეცვა, ჩემი შავი იყო.
* * *
– მამა, აი, გაიცანი ჩემი საცოლე მზია.
– მაგი რომელია?
– გახსოვს, ტოპმოდელი როა? ტელევიზორში რო დაგანახვე?
– უი, გამახსენდა... ბოდიში, ბიძიკო, ჩაცმული ძაან ძნელი საცნობი ხარ.
* * *
12–ჯერ გათხოვილი და გამოთხოვილი ფოთოლა ქვრივ ილიკოს შეუჩნდა:
– ერთ გამოცანას გეტყვი, თუ გამოიცნობ, სამუდამოდ შენი გავხდები. თეთრია, ცხელ წყალში ყრიან და წყალს ატკბობს. რა არის?
– ტრაქტორი!
– სწორია!
* * *
– ბაღნებო, – ამბობს სოფლის მასწავლებელი, – ჩვენ ვისწავლეთ თვლა ორმოცამდე. აბა, შენგელია, მითხარი, ორმოცის მერე რა მოდის?
– ალბათ წლისთავი.
* * *
– "პრიმა" გაქვენ?
– კი, რა ნომერი გინდა?
– რა მნიშვნელობა აქვს, კი არ უნდა ჩევიცა, შე კაცო, მოსაწევად მინდა.
* * *
– რა კლასი შემხვდა, რა კლასი! – ქოთქოთებს მასწავლებელი.
– რაია ამნაირი?
– თუ სადმე ოთხფეხი იყო, ყველა იმ გვარის რაფრა შეიყარა მაინც?! მელაძე, მგელაძე, ტურაშვილი, კურდღელაშვილი და ხო, ის კიდო – კვერნაძე.
– ფრთხილად იყავი, ფრთხილად, არ შეგჭამონ!
– არ ჩოუვათ ფეხი, ლომიძე ვარ მე!
* * *
ორი გურული ხვდება ერთმანეთს:
– რა ამინდებია თქვენკენ?
– აუუ, ჩვენკენ იმფერი სიცხეებია, ძამა, ქათმები მოხარშულ კვერცხებს დებენ პირდაპირ!
– სიცხე შენ ჩვენკენ უნდა ნახო. ქათმები ხო გადეიწვა ბუმბულიანად, ძროხებს ხომ რძე ჯიქანში გაუფხვნილდათ, მაგრამ ხეები არიან ცუდ დღეში – ძაღლებს ეხვეწებიან, მოგვაფსი, რა იქნებაო...
* * *
ტყუპ ძმებს აივანზე სძინავთ. შუაღამეზე ერთი მეორეს აღვიძებს.
– რა გინდა, ბიჭო?
– ძაან გლახა სიზმარი ვნახე. წამო, სახლში შევიდეთ და იქ დავიძინოთ.
– რაშია საქმე, აღარ იტყვი?
– მესიზმრა, ვითომ ჩვენი მეზობლის ძროხამ ტყუპი ხბო გააჩინა და ჩვენ არ დაგვაბრალონ.
* * *
ხიდან ჩამოვარდნილ ოსს სასწრაფოს ექიმი სინჯავს.
– ხელები მთელია... ფეხებიც... თავიც მთელი უნდა იყოს, თუ არ ვცდები.
– კი, თავი ალ გატყდომილა! – ამოისლუკუნა ოსმა.
– აბა, მითხარი, ხიდან რომ გადმოვარდი, გონება ხომ არ დაკარგე?
– იცი, ლა, ექიმო, მე მგონი, ლოცა ხეზე ავდიოდი, წკუა და გონება მასინ დავკალგე...
* * *
ოსი ჩინგიზა ქალს აბამს.
– მანქანას მიყიდი? – ეკითხება ქალი.
– გიკიდი, მა!
– ქურქსაც მიყიდი?
– აბა ლა!
– ქოლგას?
– ვაა, ქოლგის ფული დამლჩება, ლო?!
* * *
– როგორც გატყობ, ჩემთან სამუშაოს სათხოვნელად მოხვედი.
– გამოიცანი.
– რაკი ასეა, გამოიარე ასე 8–10 წლის შემდეგ.
– სადილობამდე თუ ნასადილევს?
* * *
ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ექიმი შემოვლაზეა. დაადგა ერთ გიჟს:
– შენ ნაპოლეონი ხარ?
– როგორ გეკადრებათ, ექიმო! მე გამომძიებელი ვარ და ვიძიებ, აქ მყოფი შვიდი ნაპოლეონიდან რომელია ნამდვილი.
* * *
– დიდუუ, რა სიცხეა კაცო, დავიწვი! 45 გრადუსია ჩრდილში.
– მერე რას იკლავ თავს ამ ჩრდილში, გადი მზეზე!
* * *
სამხატვრო გამოფენაზე მხატვარს ეკითხებიან:
– რა არის ეს წითელი ტილო?
– ესაა ებრაელების გადასვლა წითელ ზღვაზე.
– ფარაონის მეომრები სად არიან?
– უკვე დაიხრჩვნენ, ბატონო.
– კი მაგრამ, ებრაელები მაინც სადღა არიან?
– გადავიდნენ უკვე.
* * *
სამი მეთევზე ჩვეულებრივად აბოლებს ერთმანეთს:
– გუშინ ლოქო დავიჭირე, 86 კილოს იწონიდა, – ამბობს პირველი.
– ეგ რაა, ჩემს ანკესს ოქროს შანდალი ამოჰყვა, – ამბობს მეორე, – თანაც, გინდ დაიჯერეთ, გინდა არა და ექვსივე სანთელი ენთო, კაცო! ვინ მოუკიდა ნეტავ წყალში?
– მე, – ამბობს მესამე.
|
დღის სიახლეები
24-05-2012
24-05-2012
24-05-2012
|
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს
|
