ანეკდოტები
ვიცინოთ ერთად
ანეკდოტები
ვიცინოთ ერთად
| ქალი და მამაკაცი |
ვიცინოთ ერთად
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები
ანეკდოტები 
ანეკდოტები 
ანეკდოტები
ანეკდოტები
– ვინ არიან ნათესავები?
– ნათესავები ჩვენი უახლოესი ადამიანები არიან, რაც უფრო შორეული, მით უკეთესი.
* * *
ქუთაისში პატრული მანქანას აჩერებს:
– მთვრალი ხარ, ბუჯო? – ეკითხება მძღოლს.
– კაი ახლა, უფროსო, რაცხა ოთხი ბოთლი დავლიე, ეგია სიმთვრალე?!
– ოთხი – არაფერი. ჯანდაბას, წადი.
ამ დროს "ბაგაჟნიკიდან" დაგუდული ხმა ისმის.
– გრანიცუ უჟე პრაიეხალი?!
* * *
– ლამაზია ეს ქურქი, – აღტაცებით ამბობს ცოლი, – მართლა ვეფხის ტყავია?
– აბა რა! აფრიკიდან ჩამომიტანეს, – თავს იწონებს ქმარი.
– თითქოს რაღაცა აკლია... აი... რაღაც...
– დეიღმუვლე შენებურად, დეიღმუვლე!
* * *
– რა განსხვავებაა რადიოსა და ტელევიზორს შორის?
– რადიო რო გატყუებს, თვალს ვერ გისწორებს, ტელევიზორი – უტიფრად გიყურებს თვალებში.
* * *
ახალგათხოვილი ლამრო მამას შესჩივის:
– მამი, შაქრუა მღალატობს, როგო მოვიქცე?
– აბა, მე რა ვი, შვილი, ეგე, დედაშენ კითხე, მაგაი მაგისთანებში მაგარი გამოცდილება აქ...
* * *
– ძალიან დამჩაგრეს ქალებმა, იმდენად, რომ ქალი ბინაში ვერ მიმიყვანია, ბავშვობაში – დედის შიშით, დიდობაში – ცოლის შიშით.
* * *
ინსპექტორი კაცს წამოადგა, რომელიც აკრძალულ ადგილზე თევზაობდა.
– დაიჭირე?
– კი, თექვსმეტი ცალი.
– ძალიან კარგი, შენ იცი, რომ მე ინსპექტორი ვარ? ახლა დაგაჯარიმებ.
– შენ თუ იცი მე ვინა ვარ?
– ვინ?
– მატყუარა!
* * *
– რა არის პოდიუმი?
– პოდიუმი სანახაობითი ღონისძიებაა, სადაც ქალები მოდელების კაბებს უყურებენ, კაცები კი მოდელების ყველაფერს – კაბის გარდა.
* * *
ექიმი შემოვლაზეა:
– რა გჭირს? – ეკითხება ერთ დამტვრეულს.
– მანქანით ვმგზავრობდი და ავარიაში მოვყევი.
– ეს მანქანა, მანქანა და მანქანა! – ანერვიულდა ექიმი, – ფეხით უნდა იარო, ჩემო ძმაო, ფეხით!
– შენ რა გჭირს? – ეკითხება მეორე დამტვრეულს.
– ფეხით მივდიოდი და მანქანა დამეჯახა...
* * *
– ქეთინია, ჭკვიანი ქალი ხარ და აპა თუ მეტყვი, რა განსხვავებაა ქმარს და შვილს შორის?
– რა და, საცხა რო დააპირებ წასვლას, მაგალითად, ბაღანას ძიძასთან დატოვებ, ქმარს – ვერა...
* * *
– გუშინ გალიასთან ვიყავი. ხო იცნობ რუს გალიას, ვიტიას ცოლი როა?
– მერე, მოხდა რამე?
– კი, ვიტიამ მომისწრო. სიმონ.
– მერე?
– ორივე ერთ დღეში ვიყავით, მე გაპარვას ვცდილობდი, ის – შემოპარვას...
* * *
კახეთში სკოლა იწვის. გახარებული ბავშვები ტაშს უკრავენ და ჭყლოპინებენ.
– რა გიხარიანთ, თქვე დებილებო, თქვენა! – ყვირის მთვრალი დარაჯი შაქრო, – სკოლა იწვის, მასწავლებლები ხო ცოცხლები არიან!
* * *
– ჩემო ერთადერთო, – ეხვევა კაცი ცოლს, – ვთქვათ, გავკოტრდი და გავღარიბდი...
– რატომ? – აიმრიზა ცოლი.
– სიტყვაზე, ძვირფასო, სიტყვაზე.
– მერე?
– კვლავ ისე გეყვარები, როგორც ახლა გიყვარვარ?
– რა თქმა უნდა, ძვირფასო, მაგრამ რაც მართალია, მართალი, ძალიან მომენატრები.
* * *
ჟურნალმა "ქალი და ქმარი" მამაკაცებისთვის კონკურსი გამოაცხადა, ვინ უფრო საინტერესოდ აღწერდა თავის დილას.
კონკურსში პირველი ადგილი აიღო ფრაზამ: "ვდგები, ვსაუზმობ, ვიცვამ, გამოვდივარ ქუჩაში, ვიჭერ ტაქსს და მივდივარ სახლში... ცოლთან".
* * *
– შვილო, – ეუბნება მამა შვილს, – შობა–ახალი წლის დადგომამდე მინდა იცოდე, რომ თოვლის პაპა, რომელსაც შენთვის საჩუქრები მოჰქონდა, მე ვიყავი.
– ვიცი, მამი, ვიცი, რო შენ იყავი, მე ისიც ვიცი, წერო, რომელმაც მე მომიყვანა, ისიც შენ იყავი!
* * *
– მაროვ, მიხო კოჭლია?
– ვინა ქაა, ჩემი ქმარი?!
– ხო, მა ჩემი?
– კოჭლი არა, კიდე რა გინდა! ერთი ფეხი დაჟე გრძელიც აქ...
* * *
– შესანიშნავი რომანი გამოგივიდა, ჩემო ძმაო, ძალიან მომეწონა, – ეუბნება ერთი მწერალი მეორეს.
– მართლა? შესავალიც ხომ ძალიან კარგია?
– მაქამდე ჯერ არ მივსულვარ.
* * *
– შვილო, ვინ შეჭამა შოკოლადი? – ეკითხება მამა შვილს.
– არ ვიცი, მამი.
– კიდევ გინდა?
– კი, მოიტა.
* * *
– წეღან დაგინახე, ვაჟბატონო, როგორ ამოდიოდი ღვინის სარდაფიდან! – კივის ცოლი.
– მერე რა, ხომ არ ვბარბაცობდი?
* * *
– ქალო, ვიცი, ვეღარ გადავრჩები და მინდა გითხრა, რომ შენს ორ დაქალთან გღალატობდი, – კვნესის ქმარი, – მაპატიებ?
– კანეშნა, აბა, ტყუილა მოგწამლე?
* * *
– რატომ ხარ დაღონებული?
– კაცო, მთელი კვირა სახლში არ მივსულვარ, გადაბმულად ვსვამდი, სახლში რომ მივედი, ცოლი სულ არ წამჩხუბებია, ძალიან მხიარულად შემხვდა.
– მაგას რა ჯობია, შე კაცო?!
– ეჭვი მაქვს, მგონი, ის ერთი კვირა არც თვითონ იყო სახლში.
– ნათესავები ჩვენი უახლოესი ადამიანები არიან, რაც უფრო შორეული, მით უკეთესი.
* * *
ქუთაისში პატრული მანქანას აჩერებს:
– მთვრალი ხარ, ბუჯო? – ეკითხება მძღოლს.
– კაი ახლა, უფროსო, რაცხა ოთხი ბოთლი დავლიე, ეგია სიმთვრალე?!
– ოთხი – არაფერი. ჯანდაბას, წადი.
ამ დროს "ბაგაჟნიკიდან" დაგუდული ხმა ისმის.
– გრანიცუ უჟე პრაიეხალი?!
* * *
– ლამაზია ეს ქურქი, – აღტაცებით ამბობს ცოლი, – მართლა ვეფხის ტყავია?
– აბა რა! აფრიკიდან ჩამომიტანეს, – თავს იწონებს ქმარი.
– თითქოს რაღაცა აკლია... აი... რაღაც...
– დეიღმუვლე შენებურად, დეიღმუვლე!
* * *
– რა განსხვავებაა რადიოსა და ტელევიზორს შორის?
– რადიო რო გატყუებს, თვალს ვერ გისწორებს, ტელევიზორი – უტიფრად გიყურებს თვალებში.
* * *
ახალგათხოვილი ლამრო მამას შესჩივის:
– მამი, შაქრუა მღალატობს, როგო მოვიქცე?
– აბა, მე რა ვი, შვილი, ეგე, დედაშენ კითხე, მაგაი მაგისთანებში მაგარი გამოცდილება აქ...
* * *
– ძალიან დამჩაგრეს ქალებმა, იმდენად, რომ ქალი ბინაში ვერ მიმიყვანია, ბავშვობაში – დედის შიშით, დიდობაში – ცოლის შიშით.
* * *
ინსპექტორი კაცს წამოადგა, რომელიც აკრძალულ ადგილზე თევზაობდა.
– დაიჭირე?
– კი, თექვსმეტი ცალი.
– ძალიან კარგი, შენ იცი, რომ მე ინსპექტორი ვარ? ახლა დაგაჯარიმებ.
– შენ თუ იცი მე ვინა ვარ?
– ვინ?
– მატყუარა!
* * *
– რა არის პოდიუმი?
– პოდიუმი სანახაობითი ღონისძიებაა, სადაც ქალები მოდელების კაბებს უყურებენ, კაცები კი მოდელების ყველაფერს – კაბის გარდა.
* * *
ექიმი შემოვლაზეა:
– რა გჭირს? – ეკითხება ერთ დამტვრეულს.
– მანქანით ვმგზავრობდი და ავარიაში მოვყევი.
– ეს მანქანა, მანქანა და მანქანა! – ანერვიულდა ექიმი, – ფეხით უნდა იარო, ჩემო ძმაო, ფეხით!
– შენ რა გჭირს? – ეკითხება მეორე დამტვრეულს.
– ფეხით მივდიოდი და მანქანა დამეჯახა...
* * *
– ქეთინია, ჭკვიანი ქალი ხარ და აპა თუ მეტყვი, რა განსხვავებაა ქმარს და შვილს შორის?
– რა და, საცხა რო დააპირებ წასვლას, მაგალითად, ბაღანას ძიძასთან დატოვებ, ქმარს – ვერა...
* * *
– გუშინ გალიასთან ვიყავი. ხო იცნობ რუს გალიას, ვიტიას ცოლი როა?
– მერე, მოხდა რამე?
– კი, ვიტიამ მომისწრო. სიმონ.
– მერე?
– ორივე ერთ დღეში ვიყავით, მე გაპარვას ვცდილობდი, ის – შემოპარვას...
* * *
კახეთში სკოლა იწვის. გახარებული ბავშვები ტაშს უკრავენ და ჭყლოპინებენ.
– რა გიხარიანთ, თქვე დებილებო, თქვენა! – ყვირის მთვრალი დარაჯი შაქრო, – სკოლა იწვის, მასწავლებლები ხო ცოცხლები არიან!
* * *
– ჩემო ერთადერთო, – ეხვევა კაცი ცოლს, – ვთქვათ, გავკოტრდი და გავღარიბდი...
– რატომ? – აიმრიზა ცოლი.
– სიტყვაზე, ძვირფასო, სიტყვაზე.
– მერე?
– კვლავ ისე გეყვარები, როგორც ახლა გიყვარვარ?
– რა თქმა უნდა, ძვირფასო, მაგრამ რაც მართალია, მართალი, ძალიან მომენატრები.
* * *
ჟურნალმა "ქალი და ქმარი" მამაკაცებისთვის კონკურსი გამოაცხადა, ვინ უფრო საინტერესოდ აღწერდა თავის დილას.
კონკურსში პირველი ადგილი აიღო ფრაზამ: "ვდგები, ვსაუზმობ, ვიცვამ, გამოვდივარ ქუჩაში, ვიჭერ ტაქსს და მივდივარ სახლში... ცოლთან".
* * *
– შვილო, – ეუბნება მამა შვილს, – შობა–ახალი წლის დადგომამდე მინდა იცოდე, რომ თოვლის პაპა, რომელსაც შენთვის საჩუქრები მოჰქონდა, მე ვიყავი.
– ვიცი, მამი, ვიცი, რო შენ იყავი, მე ისიც ვიცი, წერო, რომელმაც მე მომიყვანა, ისიც შენ იყავი!
* * *
– მაროვ, მიხო კოჭლია?
– ვინა ქაა, ჩემი ქმარი?!
– ხო, მა ჩემი?
– კოჭლი არა, კიდე რა გინდა! ერთი ფეხი დაჟე გრძელიც აქ...
* * *
– შესანიშნავი რომანი გამოგივიდა, ჩემო ძმაო, ძალიან მომეწონა, – ეუბნება ერთი მწერალი მეორეს.
– მართლა? შესავალიც ხომ ძალიან კარგია?
– მაქამდე ჯერ არ მივსულვარ.
* * *
– შვილო, ვინ შეჭამა შოკოლადი? – ეკითხება მამა შვილს.
– არ ვიცი, მამი.
– კიდევ გინდა?
– კი, მოიტა.
* * *
– წეღან დაგინახე, ვაჟბატონო, როგორ ამოდიოდი ღვინის სარდაფიდან! – კივის ცოლი.
– მერე რა, ხომ არ ვბარბაცობდი?
* * *
– ქალო, ვიცი, ვეღარ გადავრჩები და მინდა გითხრა, რომ შენს ორ დაქალთან გღალატობდი, – კვნესის ქმარი, – მაპატიებ?
– კანეშნა, აბა, ტყუილა მოგწამლე?
* * *
– რატომ ხარ დაღონებული?
– კაცო, მთელი კვირა სახლში არ მივსულვარ, გადაბმულად ვსვამდი, სახლში რომ მივედი, ცოლი სულ არ წამჩხუბებია, ძალიან მხიარულად შემხვდა.
– მაგას რა ჯობია, შე კაცო?!
– ეჭვი მაქვს, მგონი, ის ერთი კვირა არც თვითონ იყო სახლში.
|
დღის სიახლეები
24-05-2012
24-05-2012
24-05-2012
|
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს
|
